Każdy człowiek w swoim życiu jest zmuszony do nieustannego podejmowania jakichś decyzji. Życie wręcz każdego dnia wymaga od nas tego abyśmy dokonywali wyboru. Wybieramy to co będziemy robić w dalekiej przyszłości, jak i tej najbliższej. Są jednak też sporadyczne przypadki gdzie czasami nie ma tego wyboru. Ale np. możemy wybrać sobie szkołę do której chcemy iść, wybieramy sobie firmę w której chcemy pracować, wybieramy sobie partnera życiowego, wybieramy sobie miejsce gdzie chcemy spędzić nasze wakacje, itp. Każdy z nas ma jakiś wybór. Mały, duży, znaczący lub nieznaczący. Nie podjęcie żadnego wyboru to też jest jakaś nasza decyzja. Przed nami stoi również wybór tego czy chcemy być posłuszni Bogu, czy też nie. To od nas zależy czy zgrzeszymy czy nie. Możesz skłamać, a nie musisz, możesz ukraść lub nie, możesz palić i pić, a możesz się powstrzymywać od tego. Bóg stworzył człowieka istotą wolną i zdolną do podejmowania własnych decyzji. Nie jesteśmy zaprogramowanymi robotami, w związku z czym człowiek sam ma wybierać to co chce, to co zrobi ze swoim życiem i co w konsekwencji tego będzie robił w wieczności, bo ten wybór i jego konsekwencje również zależą od nas. Bo to czy będziesz w niebie czy w piekle zależy od Ciebie samego i Twojego wyboru, a odpowiedzialności za to nie możesz zrzucić na kogoś innego. Bóg jednak nie pozostawił człowieka samego sobie z tym ciężarem podjęcia właściwego wyboru od którego przecież tak dużo zależy. Dał mu (nam) wskazówki co mamy robić, dał nam przykazania które doprowadzą nas do Niego i do wiecznego życia w Niebie. Dał nam swoje Słowo które jest mapą do zbawienia i wiecznego życia. Położył przed nami dwie drogi do wyboru: Jego drogę, która jest drogą błogosławieństwa, szczęścia, pokoju i życia wiecznego oraz drogę przekleństwa, strachu i śmierci, która jest drogą buntu przeciwko Bogu. Co wybierzesz to dostaniesz!

Patrz! Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście. Ja dziś nakazuję ci miłować Pana, Boga twego, i chodzić Jego drogami, pełniąc Jego polecenia, prawa i nakazy, abyś żył i mnożył się, a Pan, Bóg twój, będzie ci błogosławił w kraju, który idziesz posiąść. Ale jeśli swe serce odwrócisz, nie usłuchasz, zbłądzisz i będziesz oddawał pokłon obcym bogom, służąc im - oświadczam wam dzisiaj, że na pewno zginiecie, niedługo zabawicie na ziemi, którą idziecie posiąść, po przejściu Jordanu. Biorę dziś przeciwko wam na świadków niebo i ziemię, kładę przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierajcie więc życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo, miłując Pana, Boga swego, słuchając Jego głosu, lgnąc do Niego; bo tu jest twoje życie i długie trwanie twego pobytu na ziemi, którą Pan poprzysiągł dać przodkom twoim: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi.). Księga Powtórzonego Prawa 30.15-20;

Więc nie ma innych dróg, są tylko te dwie, albo się wybiera Boga i to co On namaje, albo się wybiera drogę którą dyktuje świat i diabeł, który na nim rządzi. Może ktoś teraz powiedzieć: ja nie wybieram żadnej z tych dróg, ja idę swoją własną. Nie ma żadnej własnej drogi, jeżeli idziesz własną, to znaczy idziesz drogą świata, drogą buntu przeciwko Bogu. Jezus powiedział "kto nie jest ze mną jest przeciwko mnie". Każdy kto nie idzie za Jezusem, to gdzie idzie? Albo coś jest czarne, albo białe, albo idziemy w lewo albo w prawo, nie ma innego wyboru. Może idąc chodnikiem masz wybór albo w lewo, albo w prawo, albo prosto. Ale nie tak jest z Królestwem Bożym, tam jest tylko jedna droga do celu, drogą tą jest Jezus.

Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.
Ewangelia wg św. Jana 14.6

Do Nieba jest tylko jedna brama, jest nią Jezus

Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony.
Ewangelia wg św. Jana 10,9

Jeżeli nie przejdziesz przez tą bramę nie wejdziesz do Królestwa Bożego. Królestwo Boże jest oddzielone od ziemi wielką przepaścią której nikt sam nie jest w stanie pokonać, można ją przebyć tylko dzięki pomostowi którym jest krzyż Jezusa Chrystusa. Ja też kiedyś szedłem własną drogą, miałem różne swoje sposoby na dobre życie, na świetną zabawę, nie zastanawiałem się czy to co robię podoba się Bogu, a w ogóle to myślałem, że nie jestem chyba aż taki zły, żeby dostać się do Nieba jeżeli ono naprawdę istnieje. Ale w końcu ta moja droga, mój sposób na życie, moje zasady doprowadziły mnie do wielu nieszczęść, niechęci do życia, narzekania, beznadziejności, nienawiści i braku zaufania do ludzi. I nie wiadomo jak by to się wszystko skończyło gdyby nie Jezus, który stanął pewnego dnia na moim rozdrożu i wskazał mi właściwą drogę do prawdziwego życia w szczęściu i radości którego doświadczam dzisiaj i do życia wiecznego które będę miał w Niebie.